Joy

Isha prap te moli para ca diteve. Aty eshte vendi ku takohem une me veten time. Ndjehem e mistershme kur ve kapucin ne koke dhe kufjet ne vesh e teresisht humbas ne boten time. Rri gjate ne stolat boshe ne cep e rruges teksa vezhgoj dallget e pafundme. Vijn e derdhen harbutshem mbi rere e aty te bregu ca zogj shalethare presin me padurim me shpresen mos i sjell ndonje ushqim per te mbijetuar. Mos valle dhe une pres per ushqim? Ushqim per shpirtin? E di qe eshte e pamundur te fusesh dashurine ne shishe e ta hedhesh ne det. Dhe akoma me e pamundur qe te udhetoje aq larg per te ardhur tek une. Qesh me veten time, me endrrat e mia e mia te parealizushme e me vete jeten. Tashme s'me ka mbetur asgje tjeter vec te zgerdhihem dhe te pretendoj qe jam e lumtur.