Me te vertete inatosem me veten time. Si ka mundesi qe te jem kaq shume jasht kontrollit ? une? Ka kohe qe mundohem te kem cdo gje PERFEKTE...dhe ironia kesaj eshte qe e di fare mire qe Perfektizmi(se di ne e thash mire) nuk ekziston. Bej plane para kohe dhe dua ti permbush me cdo kusht. Shume here i kam realizuar planet e mia..ca here jo. Megjithate pse e mundoj kaq shume veten? Se di jo. Por dicka thuhet per bricjapet qe mundohen te kene cdo gje precize dhe ne perfektizmin e duhur.

Sme ze gjumi se kam fjetur gjithe mbasditen sot. Nje gjume aq i thelle saqe me te vertete nuk doja te cohesha. Do desha te mos isha ngritur per te pakten nja 3 vjet te tjera. Aq shume me shijoi. Dielli i cili depertonte nga dritarja ballkonit dhe era e lehte qe me pershkonte trupin ndihmonte me siguri sikurse dhe jastiket e shumte ne te cilet isha shtrire. Kur hapa syte thash me vete ....e mart dreqi realitetin se bota ne enderra ehste MREKULLI. Edhe pse nuk mbaj mend asnje enderr qe pashe por gjithsesi ate ndjesine e kenaqsise/lumturise e ndjenja ne cdo ind dhe qelize.

Beauty of Lost childhood...

Kisha floke te verdha po ama shume te verdha kur isha e vogel. Cdo pranvere behej ne Shqiperi koncerti "Kur vjen pranvera" dhe nje nga kenget e viti '97 ishte "si bananja" (kenga ime e preferuar dhe sot e kesaj dite). Ida, Ana, Ledi te gjithe me therrisnin "Bananja" . Per shume kohe me ngeli kjo nofke. Ishte pranvere e vitit '97 dhe me mamin dhe Klaudjen shkuam ne Peze , te gjysherit e mi. Ishte e shtune. Sapo zbritem nga autobuzi me vrap i jam ngjitur malores deri te shpia Ijes time. Kur hap deren i hidhem ne qafe Ides dhe Anes qe po me prisnin. Ida dhe Ana jane gocat e tezeve. I adhuroja, i adhuroj i dua jasht mase. Me llastonin kur isha e vogel dhe akoma me llastojn .... Me te vertete qe jane shume shume shume te mira. Pas cmallimit Ida me kap nga bishtalecat qe me kishte kapur mami me fjongo te bardha dhe me thot " o bananja ime mos i hiq sandallet se do ikim shetitje ne Peze". Nisemi te treja dhe duke ecur takojm X (me te vertete emrin nuk ja mbaj mend ... me duket se e kishte Tani). X ishte me i madh se ne pothuajse nje moshe me iden gati 18 vjec. Sa here qe e takoja ky me thonte qe do me merte per nuse. Nuk me pelqente. U dukte njeri "jo i mire" . E pas ketij casti jo te kendshem e kaluam diten te treja duke ecur neper asfaltin bosh e duke mbledhur lule e duke me bere kurora mua, vetem mua.... Sa qef kisha te llastohesha .....

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

haha me kujtohen verat kur isha 9 a 10 vjece. Si cdo vit ne vere do shkoja me mamin ne Peze te rrija me jave. Me pelqente . Mirpo Mami donte te me conte ne plazh (se isha shuuuuume e bardh dhe dielli do me bente mire) dhe me niste ne plazh me dajen. hhahahahahahah. Ah sa qeffff ishte . Isha vetem un dhe daja . Mirpo daja im ishte ne te 20tat dhe donte te ikte me shoqerine e tij dhe sa arrinim ne plazh me lente me tezen. Dhe une ate doja ne fakt.... lol . Gjithe diten rrija vetem ne uj (me perjashtim kur vinte koha per te ngrene).kur u nisnim per tu kthyer ne autobuz...Vap.. djegie...lodhje/rraskapitje...tym duhani qe gati me bente per te vjelle...GJUME. Sa arrija ne shpi me lante mami me kanoce te ballkoni (deri sot e kesaj dite akoma se di pse) . Kur vinte darka ishte pjesa me e dhimbshme. Kurrizi im i paregjur me digjte e me dhimbte saqe as gjumi sme zinte. mami gjith naten me rrinte siper duke per vene kos ose napa me uj te ftohte. ....Ahh sa qef :D

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Me ka mare malli per femijrine time :(

Kur isha e vogel mbaj mend qe gjithmone kur dilja me mamin dhe babin doja te bleja akullore dhe doja te ulesha te shatervani ne qender te tiranes. Se kuptoja ne ate moshe ndjesine dhe kenaqsine qe me jepte teksa shikoja shatervanet. Kishte raste qe dilja me mamin diten dhe afrohesha xhamit te autobuzit dhe i shikoja me endje. Mendoja qe ishte mrekulli nga natyra qe nje fenomen i till ndodhte . Dmth kujtoja gjithnji se gjera te tilla, dhe pse dukeshin absurde mund te ndodhnin natyrisht. Mbas ca vitesh u prishen shatervanet ne qender. Sa here qe kaloja afer ishte si nje breng brenda meje sepse mua me pelqejn gjerat e pamundura gjerat qe kane shancin te ndodhin 1 ne 100000 . Pikerisht kjo me jep kenaqesi. Dua qe situata e pamundur ne te cilen ndodhem te dali aty ku dua une dhe lutem qe kjo te jet njishi ne nje milion.

Zjarr

Zjarri...me josh...me mahnit...me magjeps...me ben per vete.Do kisha dashur te mos isha kaq fanse madhe e ketij fenomeni magjik ....por ja qe jam. E ndjej konstantisht ne cdo qeliz. Eshte pjes e imja...Ndjehem teper konfidente rreth zjarrit se sme ka djegur ndonjeher deri me sot...megjithse une do ta adhuroja edhe sikur te me jepte djegje te lehta her pas here ...Ahhhhh ...delir ....ekstas ndjej kur luaj me shkendiat. E duaaa zjarrin ...e duaaaaaa.... e duaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa. Shpresoj....Uroj ...dhe Lutem qe te mos shuhet kurre .

ay ay ay

Porque cada vez que te pienso me da un dolor aqui en mi pecho.Ay que queria tanto hablarte esta noche...Porque estas tan lejos de mi...Porque eres como la manzana porihibida...Porque temo qe andas con otra en estos momentos que estoy escribiendo..Entraste en mi vida bien rapido amor y cambiaste mi opinion en muchas cosas.Pasamos tiempos felices y divertidos.Porque cada vez que no estoy haciendo algo pienso en ti?Que me has echo hombre que me siento tan inutil...ayayaa amor que me duele tano...---> asi lo dica la Shakira tambien..No se si un dia te voy a ver pero se une cosa ...--->que me hiciste lo que nadie me ha hecho...Porfavor dios dame una luz para ver el camino justo...

From childhood to adulthood

As im sitting here in my couch looking out the balcony window i can clearly make out the lights of the cars in the street.They are all stoping at the stop sign.How would i have loved if life had a stop button too.To press it any time it was convinient for me.But i think the only button that exists in life is the fast forward one.It is so weird how life works.One day you're playing hide-and-go-seek the next you are working double shift in order to pay all your bills.If i sit here for a moment i can think of the days filled with laughter,innosence and naivity .Days made of big dreams .Dreams that i always thought would become reality sooner rather than later.And just than adulthood comes in the scene ...How?I don't know ..the only thing I know is that it came too soon.